Do zastąpienia istniejącego obiektu wybrano projekt z konkursu z lat 2015/16 autorstwa biura Mayr Ludescher Partner. Kładka jest przeznaczona do użytku zarówno przez pieszych, jak i rowerzystów. Od strony południowej obiekt łączy się z istniejącą ścieżką pieszo-rowerową od ulicy Häberlinstraße oraz z istniejącymi schodami prowadzącymi do zjazdu Kaltentaler Abfahrt. Stąd podąża on trasą istniejącej kładki. Następnie, łagodnym łukiem i z lekkim wzniesieniem, przekracza zjazd Kaltentaler Abfahrt i krzyżuje się z linią szybkiej kolei miejskiej (Stadtbahn). Najwyższy punkt kładki znajduje się w pobliżu zejścia schodowego na przystanek. Dużym łukiem kładka skręca na rampę biegnącą równolegle do ulicy Paradiesstraße na północy. Dzięki temu, że niweleta opada w sposób ciągły już od środka rozpiętości kładki, rampa może być posadowiona niżej i mieć mniejsze nachylenie w porównaniu do obecnej konstrukcji. Drugie schody, zlokalizowane w połowie długości łuku, łączą kładkę z ulicą Paradiesstraße na północy, ułatwiając dostęp pieszym. Pod względem typu konstrukcji zastosowano czteroprzęsłowy most stalowy z centralnie usytuowanym trapezowym dźwigarem skrzynkowym, opartym na stalowych podporach w kształcie litery V. Zejście schodowe do ulicy Paradiesstraße (Oś C) jest monolitycznie połączone z ustrojem nośnym i stanowi nieprzesuwny punkt stały. Poza łożyskami elastomerowymi w obrębie obu przyczółków, które są przesuwne tylko w kierunku podłużnym, tworzy to w dużej mierze bezobsługowy, półzintegrowany system mostowy. Smukły ustrój nośny o szerokości użytkowej 3,0 m między poręczami balustrady (rozwiązanie zaczerpnięte z wybranego projektu konkursowego MLP z lat 2015/16) i wysokości konstrukcyjnej 62 cm składa się z umieszczonego centralnie trapezowego dźwigara skrzynkowego oraz bocznych poprzecznic w kształcie litery V w rozstawie co około 80 cm. Na stalowym ustroju nośnym zostanie ułożona płyta z betonu zbrojonego włóknem bazaltowym o grubości 12 cm, pełniąca funkcję nadbetonu.