Wszystkie elementy ustroju nośnego oraz obu ciągów schodowych zaprojektowano jako spawaną konstrukcję z blach stalowych. Otwarty spód pomostu w strefie przęsła celowo reaguje na redukcję przekroju poprzecznego pod względem jego szerokości i wysokości konstrukcyjnej. Ciągi schodowe działają jak dźwigar skrzynkowy z centralnie biegnącym grzbietem na dolnej powierzchni. Zmienny przekrój poprzeczny jest dostosowany do rozpiętości między słupami, łożyskami oraz wynikającego z nich wykresu momentów zginających. Usytuowanie filarów w kierunku podłużnym kładki zapewnia – dzięki odpowiedniej wysokości konstrukcyjnej nad podporami – właściwą sztywność podłużną ustroju nośnego. Teoretyczna rozpiętość przęsła ustroju nośnego pomiędzy spocznikami o przekroju skrzynkowym wynosi około 18 m. Maksymalna wysokość konstrukcyjna ustroju nośnego w szczycie nad podporami wynosi około 0,80 m, natomiast w rejonie wejść na schody ok. 55 cm. W kierunku podłużnym oba dźwigary skrzynkowe biegów schodowych wyposażono, po obu stronach środkowego grzbietu, w dwa dodatkowe usztywnienia podłużne. Wyznaczają one podział na segmenty na potrzeby montażu. W kierunku poprzecznym, w rozstawie co około 1,40 m, rozmieszczono żebra (t=20 mm), które służą do przekazywania i centrowania obciążeń na grzbiet środkowy. Nośność w kierunku podłużnym wynika ze zmieniającej się wysokości tego grzbietu. Zamknięcie spodów schodów, nadające im formę skrzynek, pozwala na zmianę kierunku (załamanie rzutu) południowych schodów bez utraty podłużnej nośności dla ustroju nośnego kładki. Ze względów ekonomicznych oraz dla zapewnienia trwałości, ciągi piesze na kładce i schodach nie posiadają dodatkowych warstw nawierzchni, a jedynie powłokę ochronną. Konstrukcja spodnia składa się z dwóch rejonów podparcia, z których każdy tworzą 3 rozwidlające się ku górze – niczym gałęzie drzewa – rury o przekroju okrągłym i średnicy 30 cm. Ukośne słupy zwężają się w kierunku fundamentu, gdzie są konstrukcyjnie utwierdzone w stalowym elemencie kotwiącym (marce stalowej). Posadowienie obu podpór zaprojektowano jako głębokie, realizowane za pomocą dwóch nachylonych względem siebie pali wierconych, spiętych łączącym je oczepem palowym. Pale wiercone o długości około 8 m i średnicy 75 cm są wprowadzane prostopadle do ustroju nośnego z nachyleniem około 1:10.